Páginas

Paper-zorroa


Kurtsoa hazi zenetik ez zitzaidan batere gustatu blog bat izateko ideia eta, egia esan, paper-zorroa idaztearen kontua gutxiago... Blogean idazten hasi nintzela "beldur" hori desagertzen hasi zen, baina ikusi den bezala paper-zorroarekin ez zait berdina gertatu. Baina bada garaia idazten hasteko eta beranduegi ausartu naizela aitortu behar dut.

Kurtsoan zehar word batean klase bakoitzak zer pentsarazten zidan idazten joan naiz eta paper-zorro honetan ideia bakoitza komentatzeko asmoa daukat.

Lehen esan bezala, hasiera batean blogaren ideia ez zitzaidan asko gustatzen eta didaktikari buruz ezer ez jakiteak sentsazio hau areagotzen zuen. Baina, asteak pasa ahala, klasean jorratzen genituen gaiak ezagutzen, ulertzen eta interesgarriak iruditzen zitzaidala gusturago hartu nuen bloga izatearen ideia eta hona hemen klasean izan ditugun eztabaidak pentsarazi didatena.

Hezkuntza formala eta ez-formalari buruz hitz egiten dugun lehen aldia ez da didaktikako klasean izan. Estik, Hezkuntzaren teoria eta historiaren irakasleak, garrantzi handia eman zion gai honi eta egia esan, unibertsitatera iritzi baino lehen, hezkuntza hitza entzuterakoan eskoletan pentsatzen nuen bakarrik, eta are gehiago hezkuntzan lan egiteari buruz pentsatzerakoan.

Orain desberdina da, hezkuntza ez-formala dagoela eta honetan lan egiteko posibilitatea daukadala ulertzen dut. Baina ez da guztia hor amaitzen, izan ere, formarik gabeko hezkuntza existitzen dela dakidala, hezkuntzan irakasleek ez direla bakarrak uste dut. Haurrek etxean, jolasten dutenean, telebista ikusten dutenean eta beste edozein gauza egiten, ikusten edo entzuten dutenean hezten ari dira; hau da, gauza guztiek influentzia handia daukate haien heziketa prozesuan eta kontuan hartu behar dugun zerbait dela uste dut.


Benetan harritzen nauela lehenago honetaz ez konturatzeak!!!

Klasean irakasle neutral eta objektiboei buruz hitz egin ondoren, objektibotasuna klasean lortzea uste nuen baino zailagoa dela konturatu naiz. Nahiz eta horrela izan, nire ikuspuntutik, hau lortzea ezinbestekoa da hezitzaile batentzat. Izan ere, hezitzaileek haurren pentsaera eta ideiak baldintzatu ditzakete eta edozein pertsonak bizitzen eta esperimentatzen duen arabera bere pentsaera garatzeko aukera izan beharko luke. Honen ondorioz heziketa objektiboaren alde nagoela esango nuke. 

Baina errealitatea zeharo desberdina da, gaur egun hezkuntza ez da batere objektiboa. Ikasleei eskaintzen zaien hezkuntza eskolen pentsaerek baldintzatzen eta limitatzen dute. Zenbait ikasgaien eta ideien "inposaketa", ikasleen  pentsaera manipulatu dezakete; izan ere, lehen esan bezala, hauek, eskolan irakasten dieten arabera hezitzen dira.

Ikasgai honen lehenengo atalean jorratu genituen gaiekin bukatzeko hezkuntzak historian zehar jasan dituen aldaketei buruz hitz egitea gustatuko litzaidake. Izan ere, XX. mendeko hezkuntzari buruz galdetzen zidatenean, dudarik gabe klase aspergarri eta astunetan pentsatzen nuen, zigorrez beteriko klaseetan. Baina diktadura baino lehen, hau da, bigarren errepublikan, gauza zeharo desberdinak zirela jakiterakoan benetan harritu nintzela. Izan ere, hainbat arlotan, gaur egungo hezkuntza baino askoz aurreratuak zeudela jakiteak, ezinezkoa iruditzen zait.

Hori dela eta, nire galdera honako hau da: Zergatik ez dugu atzeraka begirada bat ematen eta estatuaren historian egon den hezkuntza sistema, nire ustez, hoberenaz dakigun guztiaz bailatzen?

Atal honekin bukatuz, programazio didaktikoari eta unitate didaktikoari hitz egiteko momentua iritzi da. Egia esan, irakasgaiaren lehengo atala askoz gehiago gustatu zitzaidan. Klasean hezkuntzari buruzko eztabaidak izateak eta gogoetak egiteak oso interesgarria iruditu zait eta. Baina bigarren atal hau, oso astuna iruditu zaidala esateko beharra daukat. Agian lana gehiegizkoa izan delako eta debora gutxi izan dugulako, baina ez zait oso interesgarria iruditu. Hala ere, irakasle izango garela, ezinbestekoa izango dugula programazio eta unitate didaktiko bat egitea ulertzen dut; hori dela eta, ez dut uste soberan dagoenik, baina denbora gehiago dedikatu behar zaiela esango nuke.

1 comentario:

  1. Kaixo Bego, ea animtzen zaren zerbait idaztera hemen! Jarraipena egitea gustatuko litzaidake. Irakurri besteen blogak eta ea zer okurritzen zaizun! Animo!!

    ResponderEliminar